วันโกนและวันพระ
 
 
 
 
 
 
วันโกน
 
 
วันโกน คือวันขึ้น ๗ ค่ำ กับ ๑๔ ค่ำ และแรม ๗ ค่ำ กับแรม ๑๔ ค่ำ ของทุกเดือน(หรือแรม ๑๓ ค่ำ ขาดกตรงกับเดือนขาด) ซึ่งเป็นวันก่อนวันพระ ๑ วันนั่นเอง
 
     
     
  วันพระ  
  วันพระหรือวันธรรมสวนะ คือวันขึ้น ๘ ค่ำ กับ ๑๕ ค่ำ และ แรม ๘ ค่ำ กับ แรม ๑๕ ค่ำ ของทุกเดือน (หากตรงกับเดือนขาด อาจเป็น แรม ๑๔ ค่ำ)  
     
  ประวัติความเป็นมา  
  ในสมัยพุทธกาล พระเจ้าพิมพิสาร ได้เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และกราบทูลว่านักบวชศาสนาอื่นมีวันประชุมสนทนาเกี่ยวกับหลักธรรม คำสั่ง สอนในศาสนาของเขา แต่ว่าศาสนาพุทธยังไม่มี พระพุทธองค์จึงทรงอนุญาติให้ภิกษุสงฆ์ประชุมสนทนาและแสดงธรรมเทศนาแก่ประชาชนในวัน ๘ ค่ำ ๑๔ ค่ำ และ ๑๕ ค่ำ พุทธศาสนิกชนจึงถือเอาวันดังกล่าวเป็นวัน ธรรมสาวนะ (ในไทยมีมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย)  
     
     
 

คำว่า วันธรรมสวนะ หมายถึง วันเป็นที่สดับธรรม หรือ วันแห่งการฟังธรรม ซึ่งมีความหมายเดียวกับคำว่า วันพระ ตามที่เราทราบกัน ส่วนคำว่า วันโกน-วันพระ ก็เป็นคำที่เราเรียกกันคู่กัน

 
     
     
  แต่เดิม คำว่า วันโกน วันพระนั้น ไม่มีปรากฏในคัมภีร์ เพราะเป็นคำที่เราชาวพุทธในประเทศไทยกำหนดขึ้นมา ในคัมภีร์ก็มีระบุไว้ ถึงการถืออุโบสถศีล และเป็นวันที่พระท่านจะมาประชุมกันทำสังฆกรรม เช่นใน ๑๕ ค่ำ ทีนี้เมื่อพระท่าน มาประชุมทำสังฆกรรม ชาวไทยก็เลยถือเอาว่า เป็นวันพระ ส่วนคำว่าวันโกนนั้น ก็คงจะถือเอาว่า พระสงฆ์ท่านจะปลงผม ในวันก่อน วันพระ พอวันขึ้น ๑๔ ค่ำ พระท่านก็ปลงผม ชาวบ้านก็ถือเอาว่า วันนี้เป็นวันโกน  
     
     
 
 
     
     
     
   
     
  เว็บมาสเตอร์ : amnad2552@hotmail.com